| تبليغات | X |
تاتِم دونِست
ز همو روز اول
که دلِس نی بناره
وه مِنِ شهر ، و مِن دی ، و مِن بی معرفتی
تاتم دونست
که قهقه کوگون
هر شَو اییا بِ خاوس
تاتم دونست
اما دل کن ، دل بُری
یَ شُو
ز همه خاطره هاس
ز همه سادگیا ، ز همه قشنگیا
ایل بختیاری ...
برد شِر
مَنده تِهنا
کَدِ ره ، تی بِ ره
پاهاس به بند
دِلِس خین
دِلِس زَم
ایخو بناله ، بِخروشه ، ز غم بِگُروسه
اما نیبو
ایلِس رهد ، خوس مَن تک
ایگوی غریبِ ایچه
اصلا سیچه اَوِد ، سیچه رد ، سیچه نِمَن ؟
یاد و ویر بختیاری ...