نيرسه به گوش مو بُنگ كوگ وسارونُم

به ياد مسعود بختياري ( بهمن علائدين )

زنده كننده ي موسيقي بختياري

مدتها پيش بود . بچه بوديم آنوقت ها . صدايش  چقدر برايمان آشنا بود . وقتي كاستي از او مي گذاشتند هر جا كه بوديم خود را در دشت و مال و بختياري مي يا فتيم . عمويم مي گفت نامش مسعود است ؛ " مسعود بختياري" . و من با ترانه هاي نابش بزرگ شدم . شعرش تازه بود . موسيقي اش با آنچه تا كنون شنيده بودم فرق داشت . ساز همان نواي بختياري بود اما صداي كرنا كمتر به گوش مي رسيد . عاشقانه ؛ عارفانه  و بي مانند . چشم هايت را كه مي بستي مي بردت به منتها عليه ايل ، با همه ي غم و شادي هايش . خلاصه نواي مسعود نواي بختياري بود .

بارها با خود مي گفتم چقدر خوب بود اگر تصويري از اين هنرمند به من مي رسيد . يعني مي شود روزي كنسرتي از او ارائه شود ؟ . چرا يكبار از او دعوت نمي كنند كه در برنامه ايي تلويزيوني يا راديويي هنرنمايي كند . ؟

خلاصه مي سوختيم در حسرت  ديداري با او . او كه به حق زنده كننده ي موسيقي بختياري بود . عمري با صدايش بزرگ شده بوديم و حالا ديگر همه ي تصنيف هايش را از بر .

تا اينكه چندي پيش دوستي مژده داد كه استاد در اهواز برنامه اجرا كرده است . بگير اين هم كنسرتي كه اين همه سال منتظرش بودي . سي دي  را از دوست گرفتم تا پس از مدتها انتظار صاحب آن نواي ديرينه را ببينم .  با ديدنش چقدر منقلب شدم . استاد با روياي كودكي ام چقدر فرق داشت . او حالا پيرمردي بود آرام با غمي بزرگ كه به راحتي مي شد از چشمانش خواند . آهنگ گل نازدارُِم را كه خواند بغضم تركيد . حالا ديگر انگار شرح حال خودش بود . چقدر در تنهايي براي بيت بيت آن اشعار گريه كردم ....

وامروز چقدر راحت خبر بد را به آدم مي دهند . راستي مي داني مسعود هم رفت ؟ . كدام مسعود را مي گوييد ؟ نكند منظورتان با ......

و من چقدر غمگينم . كنج اتاق  كز كرده ام و فكر مي كنم . به اينكه چقدر داشته هايمان را ارج مي نهميم . به اينكه واقعا ارزش هر چيري چقدر است . و چند سال بايد بگذرد تا يكي مثل او ظهور كند . كوك نازنين ؛ برزيگري ؛‌ مال كنون ؛ آستاره و..... چه رازي را در خود نهفته داشتند كه اين چنين آدمي را از خود بي خود مي كرد . و چقدر سوال بي پاسخ ...

امروز اما ديگر او در ميان ما نيست .  اما  ترانه هايي كه با سوز دل مي خواند تا هميشه در اعماق قلبمان زنده و تپنده خواهند بود و بر لبان كودكانمان كه  فرداي بختياري را همچون رويايي در مه به ياد مي آورند زمزمه خواهند شد .